คุณอยู่ที่นี่

มาเรียนรู้ภาษาลาวกันนิดครับ

มาเรียนรู้ภาษาลาวกันนิดครับ เอาไว้ใช้เวลาเดินทางไปเที่ยวที่หลวงพระบาง เราเป็นคนไทยยิ่งง่ายครับ คล้ายๆภาษาบ้านเรา แต่บางคำ ต้องจำเลยนะ เพราะมันวัฒนธรรมเค้า ภาษาเรามีความใกล้กันมากฉะนั้นระวังเรื่องการเข้าใจผิดให้ดี ไม่ใช่การไม่เข้าใจนะครับ คนไทยฟังภาษาลาวอาจเข้าใจผิดได้ อย่าเช่น การเรียกแทนตัวคุณ ภาษาลาวเรียกว่า "เจ้า" ก็ไม่ได้หมายความว่าเขายกยอเราเป็นเจ้าแต่ประการใดเหมือนในภาษาไทย 

แล้วอีกอย่างภาษาลาวจะไม่มี ร รอเรือครับ (เค้ามีเรือมารอ …เอ้ยไม่ใช่ ล่อเล่นครับ) เค้าจะใช้ "ฮ" แทนอย่างคำว่า "รู้" ก็จะเป็น "ฮู้"

แล้วถ้ามีใครมาทักว่า "มื่อนี่" ก็หมายถึง "วันนี้" นะครับ ไม่ได้หมายถึงมื้ออาหาร เอาล่ะครับ ลองศึกษาไว้บ้าง ไปเที่ยวลาวจะสนุกขึ้นกับการเรียนรู้ภาษาท้องถิ่น 

เรื่องพวกนี้มีประโยชน์นะครับ เวลาเราไปถึงประเทศเขา เห็นป้ายเห็นอะไรก็จะอ่านง่ายขึ้น 


หนังสือบแบบเรียนภาษาลาว หากใครสนใจเรียนอย่างจริงจัง ก็ไปหาซื้อที่ลาวนะครับ ...เอาจริงนะเนี่ย

หัดพูด ภาษาลาว : หมวดคำสรรพนาม
ข้อย : ฉัน

พวกเฮา : เรา

เจ้า : คุณ

มัน : มัน

พวกเจ้า : พวกท่าน

หยัง : อะไร

ท้าว : นาย

สาว : นางสาว

แม่ : นาง

เฮ็ด : ทำ

ซอย, ซอยเหลือ : ช่วย

ฮู้ : รู้

เยี่ยมยาม : เยี่ยมเยือน

โอ้โลม : พูดคุย, สนทนา

บ่ย่าน : ไม่กลัว

ไข : เปิด

อัด : ปิด

แถ : โกน

ขวัด: แคะ

ปด : ถอด

ถอก : เท (น้ำ)

แว่ : แวะ

วันพะหัด : วันพฤหัสบดี

ยามเช้า : ตอนเช้า

ยามสวย : ตอนสาย

ยามแลง : ตอนเย็น

มื่อนี่ : วันนี้

เซ่านี่ : เช้านี้

มื่อแลง : เย็นนี้

วันพุก, มื่ออืน : พรุ่งนี้

วันฮือ : มะรืนนี้

มื่อวานนี่ : เมื่อวานนี้

จั๊กโมงแล้ว : กี่โมงแล้ว

แต่โดน : นานมาแล้ว

บ่โดน : ไม่นาน

หว่างแล้ว : ไม่นานมานี้

เทือ : ครั้ง

ม่อๆนี้ : เร็วๆนี้


เปิดหนังสือเรียนภาษาลาวมาฝึกกันเลย เรียกันที่ตัว ...คิดแล้วเหมือนย้อนวัยไปสมัยเด็กๆ


ตัวอักษรลาว กลายมาเป็นของที่ระลึก 


หัดพูด ภาษาลาว : หมวดคำทักทาย

หมวดนี้ใช่บ่อยครับคำ ทักทายทั่วไป แต่อย่างบางคำที่บ้านเราอาจฟังดูเหมือนว่าเราแต่ที่นี้เขาชม อย่างเช่น คำว่า เจ้าชู้ จะหมายถึง รูปงามมีเสน่ห์ เป็นคำชม ...ฟังอย่างนี้ ไปเที่ยวลาวเจ้าชู้กันใหญ่เลยนะครับ

ซำบายดี : สวัสดี

ขอบใจ : ขอบคุณ

ขอบใจหลายๆ : ขอบคุณมาก

บ่เปนหยัง : ไม่เป็นไร

ขอโทด : ขอโทษ

ขอให้เข้มแข็ง : ขอให้มีสุขภาพดี

ขอให้มั่นยืน : ขอให้อายุยืน

ข้อยฮักเจ้า : ฉันรักเธอ

บ่ดี : ไม่ดี 

งาม : สวย

เจ้าชู้ : รูปงามมีเสน่ห์ (คำชม)

น่าฮัก : น่ารัก

แม่นแล้ว : ใช่

บ่., บ่แม่น : ไม่ใช่

ลาก่อน : ลาก่อน (จากไปไกล)

โซกดี : ลาก่อน (ยังอยู่ใกล้)

ยินดีที่ฮู้จัก : ยินดีที่ได้รู้จัก

เจ้าซื่อหยัง : คุณชื่ออะไร

ข่อยซื่อ : ฉันชื่อ

เจ้ามาแต่ไส : คุณมาจากไหน

สบายดีบ่ : คุณเป็นอย่างไรบ้าง


ป้ายนี้ครับ สำคัญมาก ใครขับรถส่วนตัวไปลาว ..นี้มันคำว่า "หยุด" เขียนด้วยอักษรลาว

หัดพูด ภาษาลาว : หมวดคำทั่วไป

หมวดคำทั่วๆไป หมวดคำนี้มีคำอันตรายต้องรู้เยอะเลย ใช่ผิดแย่อน อย่างคำว่า "ขายของ" ที่หลวงพระบางจะหมายถึง "ค้าประเวณี" คำว่า "บ่อนท่องเที่ยว" ก็คือ สถานที่ท่องเที่ยว ไม่ใช่บ่อนอย่างที่เล่นพนันนะ แล้วคำว่าระวัง ของเรา บ้านเขาเรียกแปลกดี ว่าใบประหยัด ออกกำลังกาย ยังใช้คำว่าแอบกาย ฟังแล้วแอบๆๆยังไงไม่รู้ 

ฮ้าย : ดุ

ม่วนซื่น : สนุกสนาน

ฮับต้อน : ต้อนรับ

ยาม : เยี่ยมเยือน

เฮ็ดเวียก : ทำงาน

ลัก : ขโมย

พัวพัน : ติดต่อ

ฮักแฮง : รักมาก

ซุกยู้ : สนับสนุน, ส่งเสริม

นายภาษา : ล่าม

ผู้ต่างหน้า : ตัวแทน, ผู้แทน

ห้องการ : สำนักงาน

ไปนอก : ไปห้องน้ำ

น้ำของ : แม่น้ำโขง

ขัว : สะพาน, ขวา

อ่างดาวเทียม : จานดาวเทียม

ป่องเยี่ยม : หน้าต่าง

แว่นแยง : กระจกส่องหน้า

ตะเว็น : พระอาทิตย์

ทิ่ม : ทิ้ง, ทำให้ตก (สิ่งของ.ขยะ)

ขี้เหยื่อ : ขยะ

โฮงแฮม : โรงแรม

พะยาด : โรคภับไข้เจ็บ

นายแพด : บุรุษพยาบาล

นางแพด : นางพยาบาล

โฮงหมอ : โรงพยาบาล

ท่านหมอ : นายแพทย์.แพทย์หญิง

ห้องการป้องกันความสงบ : สถานีตำรวจ

ทะนาคาน : ธนาคาร

จั๋งได๋ : อย่างไร

เกิบ : รองเท้า

ลองเท้า : ถุงเท้า

ตั่ง : เก้าอี้

โมง : นาฬิกา

ฮ้านแปงโมง : ร้านซ่อมนาฬิกา

ฮ้านจอดยาง : ร้านปะยาง

สบู่ฝุ่น : ผงซักฟอก

แพ้ : ชนะ

เสียให้ : แพ้

แอบกาย : ออกกำลังกาย

หลวง : ใหญ่โต

กะปอมหลวง : ไดโนเสาร์

จำปาหลวง (เซียงเมี่ยง) : ดอกลั่นทม

เจ้ามหาชีวิต : ในหลวง

หมั้นยืน : ยืนยาว

เฮือนพัก : บ้านพัก, เกสต์เฮาส์

เคื่อง : สินค้า

สินค้า : ขายสินค้า 

ขายเคื่อง : ผ้า

แผ่นแพ,ผ้าแพ : เสื้อผ้าสำเร็จรูป

โส้ง : กางเกง

ซิ่น : ผ้านุ่ง

ขายโต, ขายของ : ค้าประเวณี

ถุงยาง : ถุงพลาสติก

เสื้อกันฝนตัวน้อย : ถุงยางอนามัย

เซินซาบ : โปรดทราบ

ตื่นตาม : ตื่นตูม

บ่อนท่องเที่ยว : สถานที่ท่องเที่ยว

ย่าง : เดิน

ถ้ำติ่ง.ถ้ำหินติ่ง : ถ้ำหินงอกหินย้อย

วันสังขานล่อง : วันสงกรานต์

วันสังขานขึ้น : วันปีใหม่

ใบยั่งยืน : ใบประกาศเกียรติคุณ

ใบประหยัด : ระวัง

เสีย : หาย

มอดไฟ : ดับไฟ

ไฟอำนาจ : ไฟแดง

ไฟเกียม : ไฟเหลือง

ไฟเสรี : ไฟเขียว

กะเกียม : ตระเตรียม

บ่ค่อยมัก : ไม่ค่อยชอบ

ต่ำหูก,ตำแผ่น : ทอผ้า

ปาฝา : ตะพาบน้ำ

ทั้งพวง : ทั้งระบบ

ปูยาง : ราดยาง

บ่อนนั่ง : ที่นั่ง

ห้ามสูบยา : ห้ามสูบบุหรี่

ตาด : น้ำตก

ทุ่งเพียง : ที่ราบ

พูเพียง : ที่สูง

พูดอย : ภูเขา


แล้วถ้าอยากเข้าห้องน้ำ รู้จัก "Toilet" ในภาษาอังกฤษคงไม่พอ อักษรลาว ...ดูตามรูปเลยครับ "ห้องน้ำ"

หัดพูด ภาษาลาว : หมวดชอปปิ้ง

คำน่าสนใจหมวดนี้ก็ไม่เบาครับ เพราะมีคำคล้ายคำไทย แต่ผิดกันที่ความหมายอยู่หลายคำ เช่น รถจัก ที่หลวงพระบางจะหมายถึง รถมอเตอร์ไซค์ ไม่ใช่รถแทรกเตอร์อย่างบ้านเรา หรือ บ่อนขายปี้ ที่หมายถึง ที่ขายตั๋ว อันนี้เข้าใจผิดอันตราย หรือแม้แต่จะไปซื้อทอง เพราะคำว่าทองที่นี่ หมายถึงทองเหลือง หากต้องการทอง ต้อง ใช้คำว่า "คำ"

เท่าได๋ : เท่าไหร่

ถึก : ถูก

แพง : แพง

จักรคิดไล่ : เครื่องคิดเลข

มักหลาย : ชอบมาก

แพงหลาย : แพงมาก

ลดได้บ่ : ลดหน่อยได้ไหม

หลุดราคา : ลดราคา

ซอกซื้อ : หาซื้อ

คำ : ทองคำ

ทอง : ทองเหลือง

คำกิโล : ทอง 99 เปอร์เซ็นต์

หลายโพด : มากไป

น้อยโพด : น้อยไป

อันนี่แม่นหยัง : นี่อะไร

หยัง, แม่นหยัง : อะไร

อันนั้นแม่นหยัง : นั่นอะไร

ลดใหญ่ : รถยนต์ 

ลดจัก : รถมอเตอร์ไซค์

ลดถีบ : รถจักรยาน

สามล่อ : รถสามล้อ

ลดเม : รถประจำทาง

แอ๊ดซัง : เบนซิน

กาซวน : โซล่า

ปิล็อต : นักบิน, กัปตัน

โอแตส, สาวอากาศ : แอร์โฮสเตส

เดิ่นบิน : สนามบิน

เดิ่นกีฬา : สนามกีฬา

ปี้ : ตั๋ว

ปี้ยน : ตั๋วเครื่องบิน

บ่อนขายปี้ : ที่ขายตั๋ว

ข้าวของ : กระเป๋า, สัมภาระเดินทาง


โต๊ะนี้ผมนั่งกินที่หลวงพระบาง


อาหารที่ลาวหน้าตาดีนะ

หัดพูด ภาษาลาว : หมวดอาหาร

มีคำน่าสนใจหลายคำเลยครับหมวดนี้ที่เราอาจจะเข้าใจผิดกันได้ง่ายๆ อย่างคำว่า ผ้าอนามัย ที่หมายถึง กระดาษทิชชู่ แล้วก็น้ำหวานที่หมายถึงน้ำอัดลม การไม่รู้อาจทำให้เราได้รับการบริการแปลกๆก็ได้นะครับ 

ข้าวเซ้า : อาหารเช้า

ข้าวสวาย : อาหารกลางวัน

ข้าวแลง : อาหารเย็น

แต่งกิ่น, ทำกับข้าว : ทำอาหาร

ร้านกิ่นดื่ม : ร้านอาหาร

กิ่นเข่า : กินข้าว

ซิ้นงัว : เนื่อวัว

ซิ้นหมู : เนื้อหมู

หมูปิ้น : หมูหัน

ผักซู : กะหล่ำปลี

หมากเผ็ด : พริก

หมากไม้ : ผลไม้ 

หมากเขียบ : น้อยหน่า

หมากฮุ่ง : มะละกอ

หมากนัด : สัปรด

หมากจอง : ชมพู่

หมากม่วง : มะม่วง

หมากโม : แตงโม

หมากเกี้ยง (ใหญ่) : ส้มโอ

ข้าวเจ้า : ข้าวสวย

ข้าวเปียก : ข้าวต้ม

ข้าวคั่ว : ข้าวผัด

เฝอ : ก๋วยเตี๋ยว

หม้ำ : ไส้อั่ว

คั่วหมี่ : หมี่ผัด

ซิ้นจุ่ม : แจ่วฮ้อน

น้ำบอลิสุด : น้ำเปล่า

น้ำหวาน : น้ำอัดลม

น้ำก้อน : น้ำแข็ง

ซาเย็น : น้ำแข็งใส่ชา

ซาหวานเย็น : ชาดำเย็น

กะแลม : ไอศกรีม

ขนมคู่ : ปาท่องโก๋

ข้าวจี่ : ขนมปัง

แซ่บหลาย : อร่อยมาก

ฮ้อน : ร้อน

ส้ม : เปรี้ยว

แก้ว : ขวดน้ำ

ท่อดูด : หลอดดูด

จอก : แก้วน้ำ

แก้ว : ขวด

ชาม : กะละมัง

ถ้วย : ชาม

เจี้ยอนามัย ผ้าอนามัย : กระดาษทิชชู่

ไล่เงิน : เก็บเงิน (เวลาไปทานอาหาร)

บทความนี้เอาไว้เพียงเท่านี้ก่อนนะครับ ไว้เจอคำเด็ดๆ หรือสำนวนดีๆ จะเอามาบอกเล่ากันต่อ