คุณอยู่ที่นี่

สำรวจเมืองหลวงพระบางด้วยการเดิน หรือขี่จักรยาน บนถนนสักกะริน

ถนนสักกะริน (Sakkarine Road) เป็นถนนที่มีร้านค้าและที่พักจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็น รีสอร์ท โรงแรมใหญ่ๆ เกสต์เฮาส์เล็กๆ ร้านอาหารทั้งร้านเล็กร้านใหญ่ ร้านแทบทุกประเภทเป็นแหล่งรวมและศูนย์กลางเมืองเลยก็ว่าได้  นักท่องเที่ยวจำนวนมากจะนิยมมาพักบริเวณนี้ เพราะสามารถหาที่พักถูกๆ กลางเมืองได้ไม่ยาก จะยากก็ตรงที่ต้องเสี่ยงเดินหาเองสำหรับโรงแรมเล็กและรับเฉพาะ walk-in  เดี๋ยวจะพาเดินชม มาดูกันว่า ระยะทางแค่ประมาณ 500 เมตร เราเจออะไรบนถนนสักกะรินกันบ้าง

เมืองหลวงพระบางเป็นเมืองมรดกโลกที่มีขนาดเมืองไม่ใหญ่มากนัก เหมาะมากสำหรับการขี่จักรยาน หรือแม้แต่การเดินเที่ยวชมโน้นนี้นั้นไปเรื่อยๆ บนถนนสักกะริน ช่วงตั้งแต่วัดเชียงทอง เดินมาเรื่อยๆจนสุดถนน บริเวณพระราชวังเก่า ซึ่งจุดนั้นจะกลายเป็นถนนชื่อศรีสว่างวง ถ้าอยากจะเช่าจักรยานไว้ขี่สักคันก็ไม่ยากครับ มีร้านให้เช่าจักรยานเปิดอยู่ทั่วไปในเมืองหลวงพระบาง 

จุดเริ่มต้นของเราอยู่วัดเชียงทองนะครับวัดที่เป็น lanmark ของเมืองหลวงพระบาง เราออกจากวัดเชียงทองทางถนน สักกะริน (Sakkarine Road) วัดเชียงทองเข้าออกได้หลายทางครับ จากจุดนี้ สิ่งแรกที่เราเห็นและสะดุดตามากคือ รอยยิ้มจากหลวงพระบางครับ


ยายคงกลับมาจากตักบาตรตอนเช้า ยิ้มแย้มแจ่มใสเชียว ...เห็นแฟชั่นชาวหลวงพระบางด้วย ผาคลุมสวยดีครับคุณยาย


ข้างวัดเชียงทองนี้เองที่เราพบกับร้าน ขายกระดาษสา เขาเอามาทำเป็นโคมไฟ และสมุดหลากหลายแบบ หรือจะสื้อแบบที่เป็นกระดาษแผ่นใหญ่ก็น่าสนใจ กระดาษสาหลวงพระบางก็เป้นอีกหนึ่งสินค้าขึ้นชื่อครับ


ไม่ได้มีร้านเดียวครับมีหลายร้านเลยที่ขายกระดาษสา


ร้านนี้เอากระดาษมาทำร่มน่ารักดีนะ


เดินเข้าไปชมในร้านกระดาษสากันหน่อย ว่ามีอะไรบ้าง


สนใจอยากได้เป็นของที่ระลึกมั๊ยครับ


สมุดบันทึกแบบต่างๆ ทำมือทั้งนั้น คนหลวงพระบางทำเอง


มีให้ดูอีก มีกระดาษสาแผ่นใหญ่ด้วยนะ แล้วก็แบบที่เป็นเชือกกระดาษสาก็มี


เดินชมบ้านของชาวหลวงพระบางเป็น สถาปัตยกรรมแบบโคโลเนียลของฝรั่งเศส ดูสวยงามเก่าแก่


เราเดินกันอยู่บนถนนสักกะริน (Sakkarine Road) 


ใครชอบขี่จักรยาน มาแบบคู่นี้ก็ดีนะ ขี่จักรยานชมเมืองหลวงพระบาง


ชมสถาปัตยกรรมของหลวงพระบาง เมืองมรดกโลก


หลังนี้เปิดเป็นร้านขายของที่ระลึก


เข้าไปดูใกล้กันว่าเขาขายอะไร


ร้านนี้จำหน่ายของที่ระลึก


ร้านชื่อ Ban Khily The Original 


เจอตู้ไปรษณีย์ลาวครับ "หีบป่อยจดหมาย"


เดินมาอีกหน่อยก็เจอร้านอาหารแบบบ้านๆ 


ไม่ไกลกันก็มีร้านอาหารที่ดูจะไฮโซขึ้นมา


ดูความสวยงามของสถาปัตยกรรมโคโลเนียลของฝรั่งเศสกันต่อ


บ้านเมืองเขาสะอาดสะอ้านสวยงามดีนะ


เริ่มเข้าสู่เขตโรงแรมหรูกันแล้ว


สวยงามมากตึกแถวนี้ 


เสานี้คือเสาไฟเหรอ


โรงแรมแห่งหนึ่งบนถนนสักกะริน (Sakkarine Road)


นี้ก็อีกโรงแรมหนึ่งที่อยู่บนถนนสักกะริน (Sakkarine Road) The Blue House


เดินผ่านชุมชนบ้านวัดแสม เป็นอาคารเรือนไม้ยาว


แล้วก็เจอโรงเรียนครับ อยากเห็นเด็กนักเรียนหลวงพระบางเดี๋ยวต้องถยายามถ่ายไม่ให้ไปรบกวนเด็กๆกำลังเรียนหนังสือกัน


แว๊ปนึงที่คุณครูเดินผ่านมาที่ประตูห้องเรียน


เจอร้านให้เช่าจักรยานล่ะ


ใกล้ๆกันก็มีร้านให้เช่าจักรยานอีก เราเริ่มเดินมาถึงโซนธุรกิจแล้ว 


Guest House แห่งหนึ่ง บนถนนสักกะริน (Sakkarine Road) 


รถรับจ้างสำหรับเหมาไปเที่ยว 


นี้เป็นรถของบริษัททัวร์ที่พาไปพจญภัยในหลวงพระบาง ใครชอบเดินป่าติดต่อได้เลยครับ มีหลายบริษัททัวร์ที่ทำแพคเกจ One Day Trip 


หันไปอีกด้านเจอรถรับจ้างลักษณะนี้ แปลกตาดีนะ ความรู้สึกจะเป็นยังไงตอนที่ได้นั่งนะ


ร้านขายขอชำในรูปแบบเหมือนร้านในเมืองไทย


ถนนถนนสักกะริน (Sakkarine Road) เส้นนี้มีความยาวประมาณ 500 เมตร มีร้านต่างๆมากมายทั้งร้านอาหาร เกสต์เฮ้า ผมใช้เวลาเดินเที่ยวอยู่นานเหมือนกัน จึงรู้ว่า เราสามารถหาที่พักดีๆ ราคาถูกได้ในบริเวณนี้หลายแห่ง แต่เราต้องมาเดินดูเอาเอง ไม่มีให้จองทาง Internet และยังเป็นถนนเส้นที่คึกคักมาก นักท่องเที่ยวมาอยู่กันบริเวณนี้เยอะ


เดินดูบ้านเรือนบริเวณนี้กันต่อ ภาพนี้ถ่ายมาอยากให้เห็นหน้าจั่วของบ้านสวยดี


เจอฝรั่งขี่จักรยานเที่ยวอีกแล้ว ...นิยมมากกับการขี่จักรยานเที่ยวในเมืองมรดกโลกแห่งนี้ 


ร้านอินเตอร์เนตในหลวงพระบางก็มีครับ บนถนนเส้นนี้แหละ


เดินชมบ้านเรือนสวยๆกันต่อ หลายหลังเราจะสังเกตุเห็นที่หร้าจั่วมีปีในการสร้างบันทึกไว้ด้วย ตึกนี้สร้างปี 1834 


บ้านสองชั้น ชั้นล่างเปิดเป็นกิจการเสียส่วนใหญ่


ร้านนี้เป็นเจ้าใหญ่เลยครับ กับการเที่ยวทัวร์ในลักษณะพจญภัยในลาว มีสาขาอยู่ทั่วประเทศลาว Green Discovery Laos


เดินมาอีกหน่อยก็เจอร้านอาหารน่ารัก


นี้ก็ร้านขายของที่ระลึก


เหมือนเริ่มเดินเข้าสู่โซนธุรกิจเนอะช่วงถนนบริเวณนี้ร้านค้าเยอะมาก


ร้าน Pizza ที่หลวงพระบาง


อีกร้านที่ดูน่าสนใจดี


มีร้านอาหารอีกแล้ว สองชั้นด้วย มีที่นั่งที่ชั้นสอง


ให้เห็นภาพรวมของถนนสักกะริน (Sakkarine Road) ผมพาเดินจากทางซ้ายของภาพ เดินตรงมาเรื่อยๆ ไปทางขวาของภาพ ถนนยาวประมาณ 500 เมตร ใช้เวลาเดินอยู่นานพอควรเพราะชมนกชมไม้ชมตึกไปเรื่อยๆ ดูผู้คน ถ่ายภาพและบันทึกสิ่งต่างๆไปด้วย ก็เดินเป็นชั่วโมงล่ะครับ นี้ไม่นับถหยุดกินอะไรไปด้วยนะ 

คราวนี้มาดูแบบแผนที่กันบ้าง ว่าผมจะเริ่มจากจุด A ซึ่งก็คือวัดเชียงทอง แล้วเดินเรื่อยๆตรงมาตามถนนสักกะริน (Sakkarine Road) มาถึงจุด B ในแผนที่จะครับ ถ้าเดินตรงต่อไปก็จะเจอ พระราชวังเดิมที่เปิดเป็นพิพิธภัณฑ์แล้วก็จะมียอดเขาพูสีอยู่ฝั่งตรงข้ามเดินขึ้นไปเที่ยวได้ ยิ่งเดินมาถึงจุดนี้ในช่วงเย็นแล้วล่ะก็จะกลายเป็นตลาดมืด คือถนนคนเดิน ขายของที่ระลึกให้นักท่องเที่ยวเยอะแยะไปหมดเลยครับ เดินกันเพลินล่ะครับเส้นนี้ 
Javascript is required to view this map.